De Wadden: Een bloeiend succesverhaal, geen crisisgebied
​De Waddenvereniging schetst maar al te graag een somber beeld van het Waddengebied, maar de harde feiten en de geschiedenis vertellen een compleet ander verhaal. Wie objectief naar de data en de status van de Waddenzee kijkt, kan maar tot één conclusie komen: het gaat juist uitstekend met dit unieke natuurgebied.
​Menselijk ingrijpen als fundament voor Werelderfgoed
​Critici doen menselijke activiteiten vaak af als pure schade, maar de realiteit bewijst het tegendeel. De aanleg van de Afsluitdijk, de afsluiting van het Lauwersmeer, gecontroleerde gasboringen en zoutwinning, het doelgericht aanleggen van kwelders, noodzakelijke baggerwerkzaamheden en strategische zandsuppleties hebben het gebied niet vernietigd. Sterker nog: dankzij en dóór de zorgvuldige balans tussen deze activiteiten en natuurbeheer heeft de Waddenzee haar unieke, dynamische karakter behouden én versterkt. Het is exact de huidige staat van dit door de mens mede-gevormde gebied dat ertoe heeft geleid dat de Waddenzee officieel is uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed. Die status krijg je niet als een gebied in verval is; die krijg je als een gebied uniek en kerngezond is.
​De Waddenbewoners: Cruciale bewakers van het succes
​Dit internationale succes is echter ondenkbaar zonder de mensen die het gebied het allerbeste kennen: de Waddenbewoners zelf. Al generaties lang leven de bewoners langs de kust en op de eilanden in symbiose met de elementen. Met hun diepgewortelde historische en culturele gebruiken tonen zij dag in, dag uit aan dat traditie en ecologie perfect samengaan.
​Het diepe respect van de eilanders en kustbewoners voor de kwetsbare natuur zit in hun DNA verweven. Zij zijn geen buitenstaanders die vanaf de zijlijn roepen, maar actieve beheerders die met liefde en gezond verstand zorg dragen voor hun eigen leefomgeving. Dit lokale rentmeesterschap is mede verantwoordelijk voor de bloeiende status van het huidige Waddengebied.
​Een explosie van biodiversiteit
​De meest betrouwbare graadmeter voor de gezondheid van een ecosysteem is de fauna. Als het slecht zou gaan met de zeebodem of als er sprake zou zijn van ernstige verstoring, dan zou de voedselketen instorten. De cijfers van de afgelopen 50 jaar laten echter het exacte tegenovergestelde zien:
​Vogelpopulaties in de lift: Soorten zoals de lepelaar en de aalscholver zijn de afgelopen decennia spectaculair in aantal toegenomen. Een dergelijke groei is biologisch onmogelijk zonder een overvloedig en gezond voedselaanbod.
​Bijzondere gasten: De terugkeer en regelmatige waarneming van absolute toprovers en zeldzame vogelsoorten zoals de zeearend en de Jan-van-gent bewijzen dat het Waddengebied een robuust en aantrekkelijk leefgebied is.
​Bloeiend onderwaterleven: Er worden steeds meer verschillende vissoorten waargenomen en ook de zeehondenpopulatie floreert als nooit tevoren.
​Conclusie: Stemmingmakerij versus de feiten
​Het contrast is stuitend. Terwijl de Waddenvereniging vanuit ivoren torens blijft vasthouden aan doemscenario's over verstoring, bewijzen de natuur én de lokale gemeenschap hun gezamenlijke kracht. De massale aanwezigheid van vissen, zeehonden en vogels is het ultieme bewijs van een rijke, productieve bodem. Dankzij de unieke combinatie van gecontroleerd beheer en het historische respect van de Waddenbewoners is de Waddenzee geen patiënt die aan het infuus ligt, maar een mondiaal succesverhaal waar cultuur, menselijke activiteit en natuurlijke rijkdom hand in hand gaan.
Groet, Benno Hesselink